(فراموشم نمودی زار)

فراموشم نه ای ای دوست فراموشم نمودی زار

درآخربی محــــــاباگفتی توهستــــــی فراموشکار

 

خلف گویــــم نه ای ای ناخلف حالم نپرسیــــــدی

صــــــباحی چنــــــدرادربستـــــــرمرگ بودم وبیمار

 

ندارم باک ازمــــــردن گرفتـــــــاری فغــــــان کرده

محبّ اهـــــــــل دل هستــــــم ندادم برکسی آزار

 

طواف کعبــــــهءدل گویمت پروانـــــه وارسوختی

درین دنیـــــای افسونگرفکنـــــدی خویشتن برنار

 

برابرسوختیــم(مسعود)گوبرای همدگرتقـــــدیر

نــــــدادفرصت برای وصل شدیم اززنـــدگی بیزار

 

نگونساری جهانیست نامروّت سایه گستـــــــرده

نمانــــــده جای هیچ تردیدنبایدفاش کـــــرداسرار

 

به پایان پانهـــــــادیم عمـــــــرماافسانه شــدازدم

طـــریق عشق پیمـــــودیم نشداین حکمت دادار